หึ หึ หายไปนานเลยครับ
ตั้งแต่ธันวาปีก่อน มีข่าวบางกระแสก็ว่า หมีใหญ่ไปหลงสาวพม่าไม่ยอมกลับบ้านบ้างล่ะ มันตกท่อหายไปบ้างล่ะ
ก็เอาเป็นว่า ยังอยู่ครบ32 ครับ เพียงแต่ว่าหลังจากนั้น(ธันวาปีที่แล้ว) มีงานเข้าตลอดครับ จึงไม่ค่อยได้ว่างเล่นเน็ทอย่างชาวบ้านเขา
และมักจะมีงานแบบด่วนๆมีให้ทำประจำ
ช่วงนี้ยิ่งยุ่งใหญ่ เพราะกำลังมีโปรเจกใหญ่ที่แอบซุ้มทำมานาน เอาไว้เสร็จแล้วจะได้เปิดตัวกันอีกที
คงไม่เกินสิ้นเดือนนี้ล่ะครับได้เห็นแน่
และจะรีบกลับมาสะสางการบ้านเก่าๆที่ค้างเอาไว้นะครับ
ไปล่ะ

หลังจากเหนื่อยกับงานมาทั้งปี ก็ถึงเวลาเที่ยวแว้ว
พอดีบริษัทที่ผมทำงานอยู่ เขาชวนแกมบังคับให้ไปเที่ยวเชียงตุงกับผู้บริหารบริษัท และเหล่าเอเย่นต์ทั่วประเทศ (แหม บังคับอย่างนี้ชอบ^^V) ไอ้กระผมก็ได้ทีโดดงานไปเที่ยว คาดว่าจะได้ไปเก็บเกี่ยวรูปงามๆและประสบการณ์การผจญภัยมาเล่าให้เพื่อนๆฟังนะครับ และไม่ลืม ที่จะไปลองหากาแฟพื้นเมืองมาชิม ยั่วน้ำลายท่านๆทั้งหลาย ระหว่างวันที่21-25ธ.ค.นี้ จะกลับมาเมืองไทยพร้อมซานตาครอสเลยครับ บาย

วันนี้ได้รับเมล์จากเพื่อนสนิทคนหนึ่งส่งมา พร้อมคลิปYouTube เป็นคลิปรายการ Good Morning America ในคลิปนั้น มีบางอย่างสะกดผมให้ตกอยู่ในภวังค์ความตื่นเต้น, มหัศจรรย์และหลงรักสาวน้อยมหัศจรรย์คนนี้ ขึ้นมาในทันที Charice Pempengco คือชื่อของเธอ แม้ใครจะมีสาวน้อยมหัศจรรย์คนใดมาก่อน ผมไม่รู้ รู้แต่ว่านี้ล่ะของจริง

สาวน้อยคนนี้เป็นชาวPhilippine อายุเพียง 16 ปี จากเด็กที่โตมาจากครอบครัวที่ไม่สมบูรณ์แบบ ในขณะที่เธอยังเล็กมาก พ่อทะเลาะกับแม่จนเกือบฆ่า แม่ของเธอต่อหน้า เมื่อเหตุการณ์ผ่านพ้นไป เธอยังคงอยู่กับแม่มาตลอด ด้วยฐานะที่ยากจน เธอเริ่มประกวดร้องเพลงเมื่อ 7 ขวบ เพื่อจะนำเงินที่ชนะการประกวดมาให้แม่ และเธอก็ชนะมาเรื่อย จนกระทั่งด้วยเทคโนโลยี่ของYouTube มีคนนำคลิปการร้องเพลงของเธอเผยแพร่ จึงทำให้เธอเริ่มเป็นที่รู้จักกันมากขึ้น มีคนเข้าเยี่ยมชมคลิปเป็นแสน เคยไปออกรายการประกวดในเกาหลีใต้ และดังข้ามมายังสหรัฐ จนได้ออกรายการมากมาย หนึ่งในนั้นคือรายการของเจ้ใหญ่ Oprah Winfrey ด้วยน้ำเสียงอันมหัศจรรย์และทรงพลังของเธอทำให้ ป้าOprah ชื่นชมเป็นนักหนา พาไปรู้จักกับProducer มือทองของวงการเพลง นั้นคือ David Foster ผู้เป็นเสมือนคนเจียระไนเพชรที่เก่งมากๆ (ผมเองก็ชื่นชมเฮียแกมากๆ) นักร้องที่เฮียแกปั้นมา มีอาทิเช่น Michael Buble’ หนุ่มโรแมนติกของสาวๆหลายคน, Andrea Bocelli พ่อบอดเสียงพระเจ้า, Celine Dion เจ้าแม่Diva, Boyz II Men, The Corrs , Whitney Houston, Chicago, Barbra Streisand, Kenny Rogers, Michael Jackson,  Madonna และอื่นๆอีกมากมาย (โห.. เหนื่อย –” นี่ยังไม่หมดนะท่าน) และเป็นเจ้าของรางวัลแกรมมี่กว่า 15 รางวัล (สงสัยวันหลังเอาแต่เรื่อง ของพ่อคนนี้ก็ดีนะ) 

ซึ่งเมื่อทั้งคู่พบกัน แน่นอนว่าเราในฐานะแฟนเพลงตัวยงของเฮียDavid Foster นอนรอฟังผลงานเพชรอีกหนึ่งผลงานได้เลย ที่จริงก็มีแล้วล่ะในชื่อ ผลงานรวมฮิตกะเพื่อนผ่องน้องพี่ Hitman: David Foster and Friends (2008)

อ้าวแล้ววันนี้ พี่หมีใหญ่ไม่เขียนเรื่องกาแฟ รึเฮีย!!?? อืมก็กำลังจะเข้าเรื่องอยู่แล้วล่ะครับ เรื่องก็มีอยู่ว่า หลังจากที่ผมดื่มด่ำเป็นกับพลังเสียงร้องของ Charice ทำให้ผมได้คิดถึงเรื่องบางเรื่อง เรื่องแรกคือ “ความมุ่งมั่น” ความมุ่งมั่นของเธอที่จะเอาดีในสายงานนี้ โดยมีIdol ในดวงใจคือ Celine Dion เป็นแรงผลักดันให้เธอฝึกร้องเพลง ให้ได้พลังเสียงเช่นเดียวกับ Idol ของเธอ ผมอยากให้คนทำงานไม่ว่าอาชีพอะไร ขอให้ค้นหา Idol ของเราให้เจอ เพื่อที่ว่า เราจะได้มีเป้าหมายการทำงาน ให้ได้อย่างเขา และหากสามารถทำได้ดีกว่า ย่อมจะเป็นผลดีมากขึ้นเท่านั้น ในวงการกาแฟผมเองก็ถือว่าพึ่งจะเริ่มต้น แน่นอนผมก็มีIdol ในวงการกาแฟอยู่หลายคน พวกเขาเหล่านั้นเป็นเสมือนจุดหมายที่เราอยากเป็น และอยากไปให้ถึง.

ข้อคิดเรื่องที่สองคือ หากเปรียบ Charice เป็นดั่งเมล็ดกาแฟที่ดี เธอย่อมต้องการRoasterที่ดีและรู้ว่าจะคั่วเธอ(กาแฟนะ ไม่ใช่คั่วแบบที่คุณกำลังคิด อิอิ) ในอุณหภูมิแค่ไหน และต้องการบาริสต้าที่เข้าใจเธอ ว่าควรบดเธอให้ละเอียดแค่ไหน และจะชงเธอออกมาให้อร่อยได้อย่างไร ซึ่งก็เปรียบเช่น เฮียDavid Foster ว่าจะปรุงเธออย่างไรให้ดีขึ้นไปอีก

และแน่นอนว่าหาก เราได้เมล็ดกาแฟที่ไม่มีคุณภาพมาใช้ เชื่อไหมว่า เราแทบไม่อยากจะชงจะชิมเลย บาริสต้าที่ดีจึงจำเป็นต้องสรรหากาแฟดีๆ และต้องรู้ว่าเมล็ดกาแฟที่ดีเป็นอย่างไร เพื่อนำมาชงกาแฟ เสิร์ฟให้ลูกค้าได้ดื่มด่ำกับอรรถรสของกาแฟที่เราบรรจงทำให้ แม้ว่าจะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆก็ตามที

ส่วนเรื่องสุดท้ายก่อนจะไปชมคลิปกัน ซึ่งหามาให้ดู 4 คลิป นั่นคือ เด็กเดี๋ยวนี้เก่งๆกันทั้งนั้น มีโอกาสและสามารถขยายศักยภาพของตนเองได้มากมายหลายวิธี ดูอย่างกูรูกาแฟในเมืองไทยหลายๆคนที่ผมรู้จัก ล้วนแต่เด็กกว่าผมทั้งนั้นเลย กลายเป็นว่าผมดันเป็นผู้อาวุโสไปอย่างไม่ตั้งใจเลย (ไม่เด็กมั่งก็แล้วไป 555+)

คลิปแรกในรายการ Good Morning America น้องCharice กะเฮีย David Foster มีหลายเพลงและพูดคุย Interview

ในรายการของป้า Oprah Winfrey เมื่อ SEPT. 9, 2008 เขาเรียกว่าอะไรหน่า อ้อ A Dream Comes True ไงล่ะ

ส่วนคลิปนี้เป็นตอนที่หลังจากออกรายการของป้าOPRAH แล้วป้าทำเซอร์ไพรส์ให้ Charice ได้คุยกะCeline Dion ซึ่ง Celine ได้เอ่ยปากชวนเป็นนักร้องรับเชิญในคอนเสิร์ทที่Madison Square Garden (ดูแล้วขนแขน stand up) ในเพลง Because you Loved Me ร้องให้คุณแม่ที่มาให้กำลังใจข้างเวที สุดยอด!

และคลิปสุดท้ายนี้ ขอให้เป็นของขวัญวันเกิดแฟน ของหมีใหญ่ก็แล้วกันนะครับ(ขอ Sweet หน่อยนะ กิ๊ก กิ๊ก)

ชอบ ไม่ชอบก็บอกกันได้เด้อ ข้อยจะได้มีแรงหาเรื่องมาโม้ใหม่ กิ๊ก กิ๊ก

ต้องยอมรับหน้าด้านๆกะแฟนๆบล็อกว่า ในบางอารมณ์ก็มีเบื่อๆ ไม่อยากจะเขียนอะไร เหมือนกัน ยิ่งในช่วงสถานะการณ์ที่ผ่านมา และยังฝุ่นตลบกันอยู่ ยังไม่นิ่ง ทำให้พาลเบื่อเอาง่ายๆ

แต่พอมีเรื่องอยากจะเล่า ดันมีหลายๆเรื่องประดังเข้ามาไม่ขาดสาย งั้นก่อนจะไปเรื่องปัจจุบัน ก็ขอย้อนไปเล่าเรื่องในช่วงเดือนที่ผ่านมา จากการที่ผมและคุณบุ๊งได้ร่วมกันจัดกิจกรรมคับปิ้งให้บรรดาลูกค้าคอกาแฟดำที่โคราชได้ ทดลองและเรียนรู้เรื่องกาแฟผ่านไป

ในเช้าอีกวัน เรา 3 คน (ผม, caesarlab และคุณบุ๊ง) ก็เริ่มต้นการเดินทางออกหาเสียง(คนรักกาแฟ) ในภาคอีสานกัน จังหวัดแรกของทริปนี้ เราเริ่มที่ ชัยภูมิ ร้านของน้องดาว อราบิก้าไทยรุ่น10 โดยคุณบุ๊งได้หอบเครื่องชง VBM ไปส่ง ในขณะที่ผมก็หอบน้ำเชื่อมอร่อยๆ อย่างเจ้า Monin ไปส่งเช่นกัน ชัยภูมิในความทรงจำของผมในครั้งยังเยาว์วัย ช่างแตกต่างจากวันนี้โดยสิ้นเชิง มีห้างร้านค้าใหญ่โต ทั้งไทยและเทศ เบียดกันอยู่เต็มเมือง ร้านของน้องดาว เป็นร้านกาแฟเล็กๆในร้านค้าวัสดุก่อสร้างใหญ่ของครอบครัว ซึ่งเห็นว่าขายกาแฟดีมาก จนต้องสั่งเครื่องตัวใหม่จากคุณบุ๊ง ซึ่งผมก็ได้สังเกตุเห็นความตั้งใจและพัฒนาการของร้านนี้ ตามลำดับ จากเครื่องชง Silvia กับคู่ขา Rocky ก็เริ่มเปลี่ยนมาใช้เครื่องบดชั้นดี อย่าง Anfim Caimano และสุดท้าย ที่ไม่ท้ายสุด กับเครื่องชง VBM

วันที่ไป เป็นวันอาทิตย์ ปกติแล้วร้านนี้จะปิด หนึ่งวันเพื่อพักผ่อน แต่วันนี้ต้องเปิดเพื่อรอรับเครื่องชงตัวใหม่ ระหว่างที่คุณบุ๊งติดตั้งและทดสอบเครื่องชง ก็ปรากฎว่ามีลูกค้าที่ผ่านไปมา เห็นว่าร้านเปิด จึงเดินเข้ามาสั่งกาแฟกัน ที่แรกน้องดาวก็บอกว่าวันนี้ไม่ได้ขาย แต่ก็ทนเสียงรบเร้าของลูกค้าไม่ได้ และถือเป็นการลองเครื่องไปในตัว กาแฟที่ร้านนี้ใช้ มีทั้งกาแฟไทยและกาแฟนอกดีๆอย่าง Rainbow Runner ของคุณดม Mister Lee ขอนแก่นด้วย

ในช่วงเวลานั้น ประมาณ2 ชั่วโมงที่เราอยู่กัน มีลูกค้าเข้ามาสั่งซื้อตลอด ไม่ต่ำกว่า20แก้ว พระเจ้า ! ขายดุอย่างที่เขาล่ำลือกันจริงๆ

เมื่อได้เวลาอันสมควรก็ต้องลาจาก เพื่อไปขอนแก่นกันต่อ

จุดหมายต่อไปคือ ร้าน Mister Lee ที่ขอนแก่นนั่นเอง ซึ่งเรากะกันว่าจะไปเซอร์ไพรส์คุณดม จึงไม่ได้โทรนัดล่วงหน้า ไปถึงก็นั่งรอกับซดกาแฟ Ethiopia Yirgacheffe จากเจ้า Clover อันลือลั่น แกล้มไอสครีมแมคคาเดเมียนัทไปพลางๆ แต่ไหนๆก็มาถึงขอนแก่นแล้ว ขออนุญาติไปหาน้องJob ที่เคยมาเรียนกาแฟกับผมแล้วมาเปิดร้านกาแฟอยู่หลัง มข. กันดีกว่า

ร้าน Job Coffee อยู่หลัง มข. ทางไปโนนม่วง ถือเป็นอีกร้านที่มีความตั้งใจในการทำกาแฟที่ดี ส่วนเครื่องชง เครื่องบดก็ใช้รุ่นพิมพ์นิยมกะเขาเช่นกันคือ VBM+Anfim Caimano แต่ด้วยวันนั้นซัดกาแฟไปค่อนข้างเยอะแล้ว เลยขอผ่านก่อน บรรยากาศภายในร้านก็ดูสบายๆ มีเอาดอร์เป็นสวยเล็กๆ น่ามานั่งปล่อยอารมณ์ ดื่มกาแฟจริงๆ

ได้เวลานัดกับคุณดม เราก็บอกลาและไปเจอคุณดม กับน้องมด Skipper เพื่อไปทานอาหารค่ำกัน

พอเช้าทีมคนกาแฟก็มุ่งหน้าขึ้นเหนือของอีสาน ไปชมน้ำโขงที่หนองคาย และพบปะกับคุณหมอลูกค้าของบุ๊ง เสร็จสรรพดิ่งรถลงใต้ แฉลบขอนแก่นไปกาฬสินธุ์ เพื่อไปส่งเครื่องชง Oscar กะเครื่องบดK3 ให้ลูกค้าของผม ซึ่งมาเรียนกาแฟกับหมีใหญ่และกำลังจะเปิดร้านกาแฟในตัวเมืองกาฬสินธุ์ เมื่อตั้งและทดสอบเครื่องว่าพร้อมใช้งานได้แล้ว เราก็ลุยกันต่อ ไปหาคุณหงา ร้านกาแฟที่อร่อยที่สุดในสุวรรณภูมิ (ที่ไม่ใช่สนามบินแต่เป็นอำเภอในร้อยเอ็ด) ไปถึงก็ประมาณ 4ทุ่ม ร้านคุณหงายังมีลูกค้าอยู่เลย (เหนียวแน่นกันดีจัง) ตกลงคืนนั้น เรา3คนเข้าพักที่ หงาอินน์ ประหยัดที่พักได้คืนหนึ่ง คิดดูแล้ว วันนี้เราเดินทางได้เกือบพันกิโลได้มั๊ง^^

อรุณสวัสดิ์ที่แผ่นดินทอง(สุวรรณภูมิ) จังหวัด101 เช้านั้นคุณหงา ได้เลี้ยงกาแฟยามเช้าด้วยกาแฟจากแทนซาเนีย ซึ่งคุณหงาลงทุนคั่วกาแฟเอง เบลนด์เอง แอบไปดูหลังร้านก็เห็นเครื่องคั่วGene ตัวจิ๋ว พร้อมสารกาแฟจากที่ต่างๆทั่วมุมโลก ได้แอบซ่อนตัวอยู่ในเมือง101 รอเวลาคั่วอย่างระทึก ต้องยอมรับว่าคุณหงาไม่ธรรมดาจริงๆครับ และความตั้งใจในการทำกาแฟนั้นก็มีสูงมาก เพราะจะให้ผมคั่วกาแฟเพื่อขายแบบคุณหงา ผมเองคงไม่สามารถเช่นนี้ ปัจจุบันคุณหงาเป็นเจ้าหน้าที่ในโรงพยาบาลประจำอำเภอ พอตกเย็นเลิกงานก็กลับมาคั่วกาแฟตามใจฉัน เช่นวันนี้คั่วบราซิล พรุ่งนี้คั่วสุมาตรา เสร็จสรรพก็นำมาเบลนด์ตามที่ตนเองต้องการ ดูมีความสุขมากครับ อิจฉา

จากร้อยเอ็ด เรามุ่งลงสุรินทร์ และมาถึงร้าน Klim ในตัวเมืองบุรีรัมย์ ของคุณแป๋ง ร้านนี้ผมชอบตรงการทำร้านแบบค่อยเป็นค่อยไป เริ่มจากร้านขายนมห้องเดียวเมื่อได้รับผลตอบรับดีก็ทำการขยายห้องไปข้างๆอีก แบ่งโซนและมุมนั่งได้น่าสนใจ สามารถให้ลูกค้ามีความเป็นส่วนตัวได้ไม่ยาก จะว่าไปร้านนี้หาไม่ยาก ยิ่งถ้าคุณมาบุรีรัมย์โดยทางรถไฟ คุณจะเจอร้าน อยู่ตรงหน้าสถานีรถไฟเลยล่ะ

ได้พูดคุยเรื่องกาแฟและแนวทางในการปรับปรุงให้กาแฟมีคุณภาพมากขึ้น อร่อยมากขึ้นไปอีก ทำอย่างไร แก้ปัญหากันอย่างไรแล้ว ก็ถึงเวลากลับบ้านแล้วหละ

งานนี้หมีใหญ่ต้องขอขอบคุณ คุณบุ๊งที่มาเยี่ยมและช่วยจัดกิจกรรมดีๆ เพื่อนๆทุกๆท่านที่หมีใหญ่ผ่านไปทักทายและพูดคุย หวังว่าจะทำให้ทุกท่าน Happy ไปกับผมนะครับ

วันนี้เป็นวันที่เหล่าพสกนิกรชาวไทยร่วมน้อมส่งเสด็จฯ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอฯ กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ สู่สวรรคาลัย

ซึ่งหลายๆท่านคงได้ติดตามจากทีวีและสื่อต่างๆ

และในช่วงบ่ายของวันนี้ นอกจากการติดตามเฝ้าดูพระราชพิธีฯ ตั้งแต่เช้า ผมเองก็มีกิจกรรมที่ต้องเร่งจัดการ นั้นคือ กิจกรรม Meeting Coffee Lovers#2 โดยมีผู้สนใจและเป็นคอกาแฟเข้าร่วมทั้งหมด 8 ท่าน ซึ่งงานนี้ได้คุณบุ๊ง เป็นผู้นำการคัพปิ้ง ผมรู้สึกปลื้มใจที่เห็นคนสนใจในงานนี้ บางท่านมาไกลมาก เช่นคุณTop นฤพนธ์ ได้ตีรถจากกรุงเทพมาตั้งแต่เช้า, คุณเป๋ง ธนธัช มาจากบุรีรัมย์, น้องมด Skipper ก็บึ่งรถมาจากขอนแก่นเพื่องานนี้โดยเฉพาะเช่นกัน

งานนี้เราได้ดื่มกาแฟจากดินแดนต่างๆทั่วทุกมุมโลก

เริ่มจาก กาแฟไทย ตามด้วยกัวเตมาลาร์, บราซิล, สุมาตรา, รวันดา, เอธิโอเปีย แล้ววกกลับมาไทยกันอีกรอบ

หลายๆท่าน ยังไม่มีประสบการณ์ในการดื่มกาแฟแบบนี้ จึงทำให้หลายคนรู้สึกตื่นตาตื่นใจกับรสสัมผัสใหม่ๆในการดื่มกาแฟดำ และความรู้สึกเดิมๆก็หายไป ความรู้สึกนั้นคือ กาแฟดำไม่ใส่น้ำตาล= กาแฟขม

ความรู้สึกอีกประการหนึ่งที่เกิดขึ้นกับตัวผมก็คือ ความรู้สึกดีๆ ในวงสนทนา ระหว่างดื่มกาแฟกัน เราได้แลกเปลี่ยนและพูดคุยตามประสาคนรักกาแฟด้วยกัน หลายท่านได้ทดลองชงกาแฟด้วยวิธีการดริป จากแคมเม็กซ์ ในบรรยากาศโต๊ะกลมข้างสระว่ายน้ำบนชั้น3 ของโรงแรมราชพฤกษ์แกรนด์โฮเทล โคราช โดยมีคุณ Top ไพบูลย์ พฤกษ์พนาเวศ เจ้าของสถานที่ใจดี ให้คอกาแฟได้สังสรรกัน

ผมเองรู้สึกเสียดายงานนี้อยู่นิดเดียว ตรงที่จัดแบบเร่งรีบไปสักหน่อย ทำให้อีกหลายท่านพลาดโอกาสมาดื่มกาแฟกัน แต่จากเสียงตอบรับในกิจกรรมวันนี้ ทำให้คนทำกาแฟอย่างผม และคุณบุ๊งรู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาก และอาจจะมีกิจกรรมแบบนี้อีกในเร็วๆวันนี้

เด็กๆพนักงานของโรงแรม ก็พากันงงงัน ว่างานนี้เราขอแค่โต๊ะ เก้าอี้ แก้วเปล่า น้ำร้อน อย่างอื่นไม่ต้อง ขนมไม่กิน น้ำตาล ครีมเทียมไม่มี แล้วกาแฟดำๆมันจะอร่อยตรงไหนหนอ ซึ่งได้รับคำตอบจากผู้ที่มาดื่มคนหนึ่ง ตอบว่า “ก็กาแฟของเขาหวานจริงๆนี้หน่า” อิอิ ^_^

ปล. ภาพประกอบไม่มี เพราะลืมกล้องถ่ายรูปไว้ที่ร้าน และมัวแต่ยุ่งชงกาแฟ หากใครอยากดูภาพประกอบให้ตามไปดูได้ที่ http://bkksprolab.com/?p=436#more-436 นะครับ

ขอโทษที่ต้องแจ้งข่าวด่วน ว่าจะมีกิจกรรมของคนรักกาแฟ(ดำ แต่ตัวไม่ดำ) ว่า ในวันเสาร์ที่ 15 พ.ย. นี้ Teddy Coffee โดยหมีใหญ่ ร่วมกับ Bangkok Espresso Lab โดยคุณบุ๊ง จัดกิจกรรมที่ชื่อว่า Meeting Coffee Lover ครั้งที่2 โดยในกิจกรรมนี้ เราจะมีการคัพปิ้ง(Cupping) กาแฟดีๆจากทุกทวีปทั่วโลก มาให้คอกาแฟขาวโคราชและใกล้เคียงได้ลิ้มรสกัน

(ลีลาการดริปกาแฟของตาบุ๊ง คราวหมีใหญ่ไปเยือนเมื่อต้นเดือนที่ผ่านมา)

ได้ข่าวแว่วๆมาว่า จะมีกาแฟมาให้คัพปิ้งกันประมาณ 6 ตัว ซึ่งเป็นตัวอย่างที่ดีจากแต่ละโซนทวีปกาแฟ มาลองกัน โดยมีอุปกรณ์ coffeemaker ชื่อดังอย่างเจ้า Chemex ขนาด Bigsize เป็นพระเอกของงาน มีพระรอง คือเจ้า french press ยี่ห้อ Bodum ขนาด 12 แก้ว เพื่อให้ทุกท่านได้สัมผัสกับเสน่ห์ของกาแฟดำ และรวมกันเรียนรู้ เปิดโลกทัศน์อย่างเป็นกันเอง

งานนี้จัดขึ้นที่โรงแรมราชพฤกษ์แกรนด์โฮเทล ตั้งแต่เวลา บ่ายโมงเป็นต้นไป บริเวณริมสระว่ายน้ำชั้น 3 (งานนี้หมีใหญ่จะต้องหาพริตตี้อีกไหมว้า)ค่าใช้จ่ายคนละ 500 บาท รับจำนวนจำกัดเพียง 10 ท่านเท่านั้น

เหตุที่จัดขึ้นอย่างด่วน เพราะร้อนเงิน เอ๊ย พูดเล่น เพราะคุณบุ๊งจะออนทัวร์บ้าง งานนี้เลยเริ่มที่อีสานกันก่อน ตระเวนไปพบปะเพื่อนๆและลูกค้าโซนอีสาน จากโคราช ไปต่อที่ชัยภูมิ ขอนแก่น หนองคาย ทริปนี้พี่หมีใหญ่ อาสาขับรถให้ แล้วผลเป็นเช่นไรจะมาบอกอีกทีนะครับ

รายชื่อของผู้ที่จ่ายเงินเพื่อยืนยันการเข้าร่วมสานเสวนากาแฟ ดังนี้(จะพยายามอัพเดทให้ทุกวันนะครับ)

1. คุณ Top แขกรับเชิญกิติมาศักดิ์ เจ้าของสถานที่

2. คุณเอฟเอฟ

3. คุณเหมียว

4. คุณสันต์ ส.วัฒนาพานิช โคราช

5. คุณแป๋ง บุรีรัมย์

6. น้องตุล เด็ก ม.6 แต่ชอบ Espresso เข้าไส้
^_^”

7. คุณ Top นฤพนธ์ Bendix

8. คุณมด Skipper ขอนแก่น

ขอคั่นรายการตะลุยปราณบุรี ไว้1ตอนครับ เพื่อรายงานผลการแข่งขันที่เพิ่งผ่านมา สดๆร้อนๆ(ซึ่งเริ่มจะเย็นแล้ว)กันก่อนนะจ๊ะ

ตามคำประกาศชักชวนของคุณตู๋ เจ้าของบริษัทเอสเพรสโซ่แมนซัพพลาย ที่ร่วมมือกับสมาคมบาริสต้าไทย จัดกิจกรรม Barista Jam ตอน Latte Arts Day เฟ้นหาสุดยอดมือทองในการเทศิลปะบนโฟมนมกาแฟ หรือที่เรียกว่า Latte Art เพื่อเป็นตัวแทนประเทศไทย ไปร่วมแข่งขัน Millrock Latte Art Competition ในงาน Coffee Fest ที่ประเทศฮ่องกง วันที่ 7-9 พฤศจิกายน 2008 โดยมีเงินรางวัลจำนวน 5,000 เหรียญ(ฮ่องกง) ล่อตาอยู่

งานนี้จัดขึ้นเมื่อวันอาทิตย์ที่ 26 ตุลาคม 51 ที่บ้านหลังงามของคุณตู๋ ภายในหมู่บ้านกลางกรุง2 ซอยลาดพร้าว 71 ซึ่งเป็นการแข่งขันที่เต็มไปด้วยความเป็นกันเอง ของเหล่าพี่ๆน้องๆ เพื่อนฝูงในวงการกาแฟอินดี้กันอย่างครื้นเครง ผมเองก็ไปถึงที่งานช้า ประมาณบ่าย3แล้ว เมื่อไปถึงก็เห็นคุณตู๋กำลังสาธิตกระบวนการคั่วกาแฟให้แก่บรรดาผู้ร่วมงานที่สนใจอยู่บริเวณหน้าบ้าน

(คุณตู๋กำลังสาธิตการใช้เครื่องคั่วกาแฟสัญชาติตุรกี)

และแล้วเวลาที่ทุกคนรอคอยก็มาถึง เวลาของการแข่งเท Latte Art ซึ่งมีผู้เข้าแข่งทั้งหมด 3 ท่าน

(บรรยากาศกองเชียร์ในงาน)

ได้แก่ คุณหมอพร, คุณเน และคุณTob

(เป่ายิ้งฉุบเพื่อ???)

(คุณตู๋กำลังอธิบายกฎกติกามารยาท)

รายละเอียดและกฎกติกาของการแข่งมีดังนี้

ผู้เข้าแข่งขันจะมีเวลา 5 นาทีแรกในการเตรียมอุปกรณ์แข่งขัน รวมถึงปรับเครื่องบดและทดลองทำ Shot (ไม่อนุญาตให้ทดลองสตีมนม)
หลังจากจัดเตรียมอุปกรณ์เรียบร้อยผู้แข่งขันจะมีเวลา 5นาทีสำหรับเทลาเต้อาร์ต3ลายที่แตกต่างกัน โดยจะเทกี่แก้วก็ได้ภายในเวลาที่กำหนด
เกณฑ์การตัดสินพิจารณาจาก
ความสวยงามและความสมมาตรของลาย 1-25 คะแนน
การแผ่ขยายตัวของลาย1-25 คะแนน
ความคมชัดของลาย 1 -25 คะแนน
ความสร้างสรรค์ 1-15 คะแนน
รวมคะแนนเต็ม 90 คะแนน
วัตถุดิบที่ใช้ในการการแข่งต้องมีเพียงนมและกาแฟเอสเพรสโซ่เท่านั้นห้ามมีการปรุงแต่งด้วยสิ่งอื่นใด
ผู้เข้าแข่งสามารถนำเครื่องบดกาแฟและเมล็ดกาแฟของท่านมาเองได้ รวมถึงแก้วและอุปกรณ์อื่นตามที่ท่านถนัด

โดยมีสปอนเซอร์ใจดี สนับสนุนเครื่องชงและเครื่องบดที่ใช้ในการแข่งขันครั้งนี้

คือ คุณติ๊ก Salotto เครื่องชง VFA, คุณ Zan Zana’s bean เครื่องบด Compak K10 และพี่เก๋แห่งร้อยตะวันที่ช่วยสนับสนุนของรางวัล(หนังสือBeginer Barista Book พร้อมลายเซ็นต์)

คณะกรรมการผู้ตัดสินมีจำนวน 3 ท่าน ได้แก่

คุณติ๊ก สำนัก Salotto, คุณมดแดงไฟ และคุณอ๋า สำนัก Blue Koff

โดยการเท เริ่มจาก น้องเน คุณหมอพร และ น้องต๊อบ

(ผลงานของคุณเน ส่งเข้าประกวด)

(อันนี้ก็ของเนเหมือนกัน)

(อันนี้ของหมอพรครับ)

(ถ้วยสุดท้ายของTobครับ)

(กรรมการกำลังพิจารณาความสวยงาม)

จากการตัดสินของคณะกรรมการ ตามเงื่อนไขดังกล่าว ได้ผลคะแนน ดังนี้ คือ

ที่ 1 คุณหมอพร 214 คะแนน

ที่ 2 น้องเน 210 คะแนน

ที่ 3 น้องต๊อบ 194 คะแนน

(คุณตู๋คิดขำอะไรน๊า ขณะมอบรางวัลก็ไม่รู้)

เป็นอันว่าคุณหมอพรได้เป็นตัวแทนประเทศไทย ไปลุยต่อที่ฮ่องกง

ในฐานะที่เป็นผู้หนึ่งที่ชื่นชมคุณหมอมานานแล้ว เพราะคุณหมอถือเป็นแรงบันดาลใจที่สำคัญ ช่วยผลักดันให้ผมพยายามฝึกเทLatte Art ให้ได้เป็นผลสำเร็จ  และเมื่อมีโอกาสได้รู้จักหมอพรมากขึ้น ก็ยิ่งประทับใจในตัวหมอมากขึ้น

ผมจึงขอโอกาสนี้แบ่งบันProfile คุณหมอให้คนอื่นๆได้ร่วมชื่นชมเช่นเดียวกับผมนะครับ

หลายๆคนอาจจะรู้แค่ว่าคุณพรเป็นหมอที่สนใจกาแฟเท่านั้น นั้นเป็นเพียงเศษเสี้ยวเล็กน้อยเท่านั้น รู้ไหมว่าทำไมลายใบไม้Latte Art ของหมอถึงได้ละเอียดและคมป่านฉะนี้ ก็เพราะคุณพรเป็นหมอผ่าตัด ด้านสมองและไขสันหลัง เริ่มหัดชงกาแฟและเทLatte Art จากเครื่องซิลเวีย ที่บ้านวันละ แก้วสองแก้วก่อนไปทำงาน เคยเปิดร้านกาแฟตามความฝันของตนเอง แต่สุดท้ายเมื่อเจออุปสรรคที่เราไม่สามารถควบคุมได้ ก็ต้องปิดร้านลง http://www.roytawan.com/cafe/view.php?id=6300

แต่ทุกวันนี้ยังคงสนุกกับกาแฟ เป็นผู้ให้คำปรึกษาในด้านการใช้เครื่องชงกาแฟได้ดีคนหนึ่ง(ในฐานะ User ไม่ใช่ฐานะคนขายของ) และพัฒนาตัวเองขึ้นไปเรื่อยๆ รู้สึกว่าจะเริ่มคั่วกาแฟไว้ดื่มเล่นเองแล้ว และยังชื่นชมการเล่นดนตรีด้วย นับว่าเป็นเพอร์แฟกแมนอีกคนหนึ่งเลยที่เดียว

เพราะฉะนั้น เรามาตั้งDr.PornFanClub กันดีไหมเนี่ย อิอิ ด้วยความเคารพ

ปล.ขอขอบคุณรูปประกอบ และข้อมูลจาก www.roytawan.com, www.espressofriend.com/blog/

ปล.2 รูปLatte Art ในงาน อาจจะขาดความคมชัดไปบ้าง เนื่องจากถ่ายในระยะไกล

ปล.3ตอนหน้ามาต่อเรื่องเศร้าจากทริปปราณบุรี-โคราชกันต่อครับ ไปล่ะ

เป็นทริปที่ต้องประสบอุปสรรคนานาประการ จนคิดว่าเราเดินทางผิดวันผิดเวลาหรือเปล่าหนอ เริ่มตั้งแต่วันที่ออกเดินทาง ได้นัดหมายกับน้องวัจน์ แห่งร้าน Bambinoristaว่าจะไปหา ก็มัวแต่ติดธุระ ทำให้เลื่อนการเดินทางไปอีกวัน ซึ่งพออีกวัน น้องแมว แสนซนของน้องวัจน์ ก็ดันมาป่วย  ต้องปิดร้านพาไปหาหมอ ทำให้เราพลาดไม่ได้เจอกัน ครั้นจะแวะหากาแฟคุณตาตู่ ที่บ้านโป่ง ราชบุรี ก็ติดต่อไม่ได้ทั้งวันอีก ต้องเปลี่ยนแผนยิงตรงไปปราณบุรีแทน

ด้วยความตั้งใจจะลิ้มชิมรสกาแฟจากร้านเพื่อนๆ จึงอดใจไม่แวะเสพคาเฟอีนจากร้านใดเลย ขับรถไปๆมาๆ ถึงมหาชัย แวะเข้าปั๊มน้ำมันใหญ่ยี่ห้อดังแห่งหนึ่ง ก็อดไม่ได้ ขอนำคาเฟอีนเข้ากระแสเลือดสักหน่อย เดินเข้าไปสั่งม็อคค่าปั่นลอง(ของ)สักแก้ว ราคาใช้ได้ที่เดียว เกือบร้อย และอดไม่ได้ที่จะสังเกตการทำงานของพนักงานในร้านกาแฟ เพื่อเรียนรู้และเผื่อจะเป็นตัวอย่างที่เราสามารถนำมาปฎิบัติในร้านของเราได้บ้าง หากสิ่งนั้นเป็นสิ่งที่สามารถพัฒนาร้านของเราได้

อาจเป็นเพราะรังสีอำมหิตของเรารุนแรงไปหรือเปล่าก็ไม่รู้ (ทั้งๆที่แอบสังเกตนะ ไม่ได้ตั้งหน้าตั้งตาจับผิดสักหน่อย) เริ่มแรกน้องพนง.ก็หงะก้านชงออกจากเครื่อง เคาะกากกาแฟเก่าทิ้ง แล้วปัดกาแฟโดยไม่ได้สนใจว่า ในก้านชงจะมีเศษกาแฟเก่าอยู่หรือไม่ เพราะไม่เห็นน้องเขาเช็ดทำความสะอาดเลย จากนั้นก็อัดเข้าเครื่อง โครม… ก้านชงตก ผงกาแฟกระจาย =*= เอาใหม่ เอาไปล้างแล้วโด๊สกาแฟลงไปปั้กๆ 2ที แล้วแทมป์เบาๆอีก 1ที อัดเข้าเครื่องเลย ฟลัชน้ำไม่ต้อง สักครู่ก็ได้น้ำกาแฟออกมา แล้วทยอยใส่ส่วนผสมต่างๆลงเครื่องปั่น ซึ่งเป็นเครื่องในดวงใจของใครหลายๆคนที่อยากได้ เพราะแม้แต่ Iphone ยังแหลกมาแล้ว แต่แปลกแฮะ ม็อคค่าแก้วที่ผมดูด ทำม๊ายยย น้ำแข็งก้อนเล็กๆ ถึงยังไม่แหลกอย่างเจ้า Iphone หว่า (ซึ่งได้คุยกะคนนำเข้าตัวจริง ถึงรู้ว่า น้องเขาคงไม่ได้สั่งปั่นตามโปรแกรมของเครื่อง)

นี่เป็นอีกหนึ่งบทเรียนสำหรับนักดื่มกาแฟ และผู้ประกอบการ ว่า ใช่ว่ามียี่ห้อหรู เครื่องดีและแพง หน้าตา(พนง.)สวย จะทำให้กาแฟอร่อยได้ทุกครั้งไป มันมีตัวแปรมากมาย ที่จะทำให้กาแฟแก้วนั้นเป็นดั่งสวรรค์เมื่อยามลิ้มชิมรส หรือเป็นดั่งขุมนรก ที่จะแผดเผาลิ้นของคุณให้มอดไหม้ลงในบัดดล (เง้อ…เสียดายตังค์ แต่น้องคนชงน่ารัก พออภัยให้ได้)

แต่อย่างว่าล่ะ ใครที่ไม่ได้อยู่ในจุดนี้ ก็คงไม่รู้ และคงยังซาบซึ้งกับกาแฟม็อคค่าแก้วนั้น อย่างดูดดื่ม (แหม ม็อคค่าแก้วนี้ มันขมเข้มได้ใจจริงๆ นะเอ้อ)

เมื่อถึงปราณบุรี ผมก็เที่ยวตะแวนหาร้านกาแฟอินดี้ที่เข้าท่า เพื่อจะนำมาทำรีวิว ให้เพื่อนๆได้ชมกัน ทั้งในปราณบุรีและหัวหิน มีร้านกาแฟทั้งใหม่และเก่า มีชื่อและNo Name มากมาย บางร้านสวยมาก แต่กาแฟก็งั้นๆ เจออยู่ร้านหนึ่ง จัดร้านสวย และคงเพิ่งเปิดได้ไม่นาน เอาวะ ต้องลอง พอเข้าไปในร้าน เจอขวดเมล็ดมอคค่า เมล็ดคาปูชิโน่ อยู่เรียงราย จะถอยก็เกรงใจ ตัดใจสั่งม็อคค่าเย็น(อีกแล้ว …) และสิ่งที่ได้มาคือ กาแฟเย็นที่ไม่มีส่วนใดเลยที่จะมีช็อคโกแลตผสมอยู่ นอกจากชื่อม็อคค่าที่ติดบนฉลากขวดบรรจุเมล็ดเท่านั้น เฮ้อ…เหนื่อย กว่าจะดูดหมด (แอบงก เสียดายของ)

จนมาเจอร้านที่น่าจะโดนอยู่ร้านหนึ่ง ในตลาดฉัตรชัย(ไนท์กลางคืน) หัวหิน นามว่า Together

ภายในร้านตกแต่งได้เข้าท่า มีรสนิยม เครื่องไม้เครื่องมือก็ดูดี หลังจากแนะนำตัวพอรู้จักกันแล้ว จึงรู้ว่าเป็นศิษย์สำนัก Salotto ของคุณติ๊ก สั่งกาแฟแก้วแรกเป็น Espresso หน้าตาสวยงาม ครีม่าหนานุ่ม รสเข้ม กลมกล่อม หนักหน่วง ถึงแม้จะขมติดปลายนวมอยู่บ้างนิดหน่อย แต่ซดแล้วสดชื่นได้ใจ แก้วที่ใช้เสิร์ฟก็นำเข้าจากอิตาลีเชี่ยวนะนั่น

Cappuccino ที่เสิร์ฟเป็นแก้วต่อมา ก็ไม่ทำให้ผิดหวัง โฟมนมหนาและนุ่มดี ทั้งๆที่บาริสต้าแอบกระซิบมาว่า ยังอยากให้เนียนกว่านี้ แต่เครื่องชงสตีมนมมันแรง เพราะเป็นเครื่องจากสเปน (เจอกระทิงดุอีกแล้ว) ก็ให้น้องเค้าทดลองวิธีปราบพยศกระทิงแบบบ้านๆดู แต่ปรากฎว่า น้องเค้าชอบแบบดุๆ มากกว่าแฮะ ไม่ชอบกระทิงเชื่องๆ

(Latte Art ก็ใช่ย่อยน๊า)

(มาดบาริสต้าประจำร้าน)

(บรรยากาศภายในร้าน)

(ขนมเค้กก็อาหย่อย)

อีกสิ่งหนึ่งที่ผมชอบร้านนี้ ก็คือ ความตั้งใจ และ อัธยาศัยความเป็นกันเองของเจ้าของร้านและพนักงานทุกท่าน

(ทีมงานร้าน Together และเจ้าของร้านคนสวย ขวาสุด^^)

ใครผ่านไปหัวหินก็ลองไปชิมความตั้งใจที่ผมว่าไว้นะครับ ว่าเป็นเช่นไร

แล้วตามต่อในภาคจบเด้อขรับ…………ไปล่ะ:D

หลังจากทริปโคราช-ปราณบุรี ตั้งแต่ คราวก่อน ก็ไม่มีโอกาสอัพบล็อกเลย งานเข้าตลอด มองในแง่ดี งานเข้า = เงินมา พาสุข

แต่ก็ทำให้บางอย่างขาดหายไปเหมือนกัน อย่างน้อย ก็ไม่มีเวลาอัพบล็อกไง อิอิ มีเรื่องอยากเล่าเยอะเลย แล้วจะทยอยอัพให้อ่านนะครับ แฟนๆ อย่าพึ่งน้อยใจกันไป

เอาเรื่องที่พึ่งจะผ่านมา นำมาเล่าก่อนดีกว่าครับ

วันอาทิตย์ที่ 19 ตุลาที่ผ่านมา บริษัท ฮอนด้า(ประเทศไทย) ได้จัดงาน Honda Racing Fest สนามที่4 ณ เมืองย่าโม โคราช หลังจากที่จัดที่ พัทยา และเชียงใหม่มาแล้ว ซึ่งจริงๆแล้วผมไม่ค่อยสนใจเรื่องรถแข่งเท่าไรนัก จะสนก็แต่พริตตี้มากกว่า อิอิ แล้วก่อนงานจะเริ่มประมาณ 2 อาทิตย์ ก็มีโทรศัพท์ลึกลับ โทรหาผม ว่า ที่ร้านTeddyCoffeeจะสามารถจัดซุ้มกาแฟสดในงานนี้ได้ไหม โดยฮอนด้าขอเหมาเอง ไม่ต้องเสียเวลาคิดมาก ผมตอบ ตกลง (หนู)ทำได้คร้าบ….^^ ทั้งๆที่ช่วงนี้ก็ค่อนข้างยุ่ง แต่ถือว่าได้เป็นการเปิดตัวเอง ให้เป็นที่รู้จักมากขึ้น และต้องการทดลองทำงานลักษณะนี้อยู่เหมือนกัน ว่าเราจะทำได้ไหม โดยได้เพื่อนที่แสนดี คุณZan Espresso Friend และคุณกวี Horizon Cafe เป็นผู้คอยแนะนำ ในประเด็นต่างๆที่ผมสงสัย

หลังจากการเซ็นสัญญา การวางแผนงานก็เริ่มขึ้น เพราะปกติการชงกาแฟเย็นที่ร้านของผมจะใช้ถ้วยตวง ส่วนผสมต่างๆในภาชนะผสมก่อนจะนำไปใส่ในแก้ว แต่ถ้าออกงานลักษณะนี้ เราต้องลดภาชนะที่เราให้มากที่สุด เพราะจะไม่มีเวลาล้าง และลูกค้าก็ไม่มีเวลาคอยเรามากนัก

แล้ววันงานก็มาถึง สิ่งที่คิดแก้ปัญหาไว้บางส่วนก็สามารถใช้แก้ปัญหาได้จริง เช่น เรื่องทีมงานที่เราเตรียมไว้ ในครั้งแรกคิดไว้ว่าใช้สัก 4 คนก็น่าจะพอ แต่ก็สรุปก่อนวันงานหนึ่งวันว่า เผื่อเหลือเผื่อขาด จัดไปทั้งหมด 7 คนดีกว่า ซึ่งเป็นความคิดของคุณอ้อ แฟนผม และเจ้ก็คิดถูกจริงๆ เพราะงานยุ่งมากและต้องทำงานต่อเนื่อง ถ้าใช้คนจำนวนน้อย งานนี้ Teddy เจ็งแน่ เพราะแค่งานขนของก็แทบอ้วกแว้ว จุดจอดรถส่งของ กะเต็นที่เราต้องไปทำงาน อยู่โค_ตไกล ประมาณครึ่งกิโลได้มั้ง ขนของไปกลับหลายรอบ แค่ก่อนเริ่มงาน ก็แทบทรุดแล้ว โชดดีที่เต็นของเราเป็นเต็น V.I.P. สำหรับสื่อมวลชน ฮอนด้าใจดีติดแอร์ให้ เลยรอดตาย

หมีใหญ่ขนของแค่ 2 รอบก็ขอบายแล้ว ต้องให้น้องๆ ที่ยังมีแรงกายมากมาย เป็นผู้รับหน้าที่ขนของต่อไป

(เราก็ขนพริตตี้ไปเหมือนกันนะ)

บางส่วนก็เป็นเพราะลืม ลืมอุปกรณ์ เช่นที่ปั้มน้ำเชื่อม ซึ่งจะทำให้การทำงานเป็นไปอย่างง่ายที่สุด ลืม แล้วเราจะทำไงดี สูงสุดคืนสู่สามัญ เมื่อไม่มีปั้ม เราก็ตวงส่วนผสมเหมือนเดิม เลอะเทอะ แต่ก็ต้องทำ เพราะไม่มีเวลามาต่อรอง

(ทีมงานหมีใหญ่คร้าบ)

งานนี้ได้ประสบการณ์มากมาย ได้เห็นอุปสรรค และวิธีการเพื่อให้งานออกมาสมบูรณ์ที่สุด แต่ระบบปฎิบัติงานต้องน้อยที่สุดและง่ายที่สุดด้วย สรุปบทเรียนจากน้องๆStaff ทุกคนบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า งานนี้เหนื่อยสุดก็ตรงยกเครื่องชงกาแฟนี้แหละครับ

ใครอยากเห็นน้องเล็ก พริตตี้Teddy Coffee เต็มๆก็ตามไปดูที่เว็บนะครับ^^V ไปล่ะ

http://www.teddycoffee.com/gallery/index.php

ขอโทษ แฟนๆที่คิดถึง

ไม่ได้อัพบล็อกนานมากทีเดียว ช่วงนี้ยุ่งกะจัดสรรตำแหน่งใน ครม. สมชาย1 อยู่ อิอิ (ล้อเล่นๆ)

ก็เลยจะมาบอกไว้ก่อนว่าช่วงสุดสัปดาห์ที่จะถึงนี้ ผมกะคุณอ้อ จะขอไปเที่ยวกันหน่อยเด้อ ใครจะมาหา ก็รอไว้เจอกันใหม่เดือนหน้าเลยนะ แต่ที่ร้านยังเปิดให้บริการตามปกติ และช่วงนี้ขอแอบหยิบยืมเครื่องชงของน้องสาวมาใช้ ใครอยากชิมกาแฟจาก Crem G10 สีแดงแรงฤทธิ์ (จากเรื่องคราวที่แล้ว) ก็ขอเชิญได้เลยครับ หรือใครอยากชิมกาแฟ Pronto จาก Bangkok Espresso Lab ที่ได้คุณบุ๊งบรรจงคั่วในสไตล์อิตาเลี่ยนตอนใต้ ว่าจะดุดันเช่นไรก็มาชิมกันได้ และที่สำคัญกาแฟตัวนี้บดด้วย เครื่องบด Amfin Caimano On Demand สำหรับเครื่องบดรุ่นนี้ น่าจะมีอยู่ตัวเดียวในภาคอีสาน ณ เวลานี้นะ มาชิม ristretto สักครารับรองจะลืมไม่ลง อิอิ แถมอาจจะหลับไม่ลงด้วยหรือเปล่าน๊า 555

ทริปหมีใหญ่ออนทัวร์งวดนี้ เราจะไปแวะชิมและทักทายเพื่อนเก่าหลายๆคน ไม่ว่าจะเป็น ร้านกาแฟตาตู่ ที่ราชบุรี, น้องวัฒน์ labellobluez ที่ไม่รู้ว่าตกลงตอนนี้ได้ฤกษ์เปิดร้านใหม่หรือยัง, ร้าน Cafe’ Casta ของคุณ Sam เศรษฐีใหม่กับเครื่องชง VBM ตัวใหม่, ร้านใหม่ของคุณZan ว่าจะแหล่มขนาดไหนเพื่อนัดจอยกะคุณกวีแห่ง Horison ด้วย, แวะชิมEspresso เด็ดๆของคุณวุฒิ Seat 2 Cup, แวะไปปรึกษาหัวใจ(เครื่องชงกาแฟ) กะคุณอ๋า BlueKoff และสุดท้าย ขอไปซดไซฟอน ของเล่นตัวใหม่ของคุณบุ๊ง ที่วงเวียน

เท่าที่นึกออกตอนนี้ก็คงเท่านี้ หากไปแล้ว พบเจอที่ไหนแจ่มๆ จะแวะมานำเสนออีกที ตามเส้นทางโคราช-กรุงเทพ-ปราณบุรี

ใครอยากไป แต่ติดภาระกิจ จะฝากหัวใจไปเที่ยวด้วยก็ได้ไม่คิดตังค์ครับ